بنام خدا

می دونی به چه نتیجه ای رسیدم؟

زندگی... با آمای خوب و بدش.... با شیرینیا و تلخیاش ... با غما و شادیاش ... فقط یه شوخیه.. که تو فقط باید بهشون لبخند بزنی... اگه جدیش بگیری... این تویی که لذت شیرینی این لبخندو از دست می دی...

یه دعای کوچولو: خدایا به خاطر تمام آدمای خوبی که سر راهم قرار دادی تا ازشون خوبیارو یاد بگیرم ممنون... حالا می فهمم که حضور هیچ انسانی توی زندگیم بی دلیل نیست...ممنونم به خاطر مهربونیای همیشگی...

بنام خدا

هر خزاني را بهاريست و هر بهاري را خزاني، مرگ و زندگي چنان در هم تنيده اند كه گياه با خاك و آن گونه از هم جدايند كه آسمان و زمين ، راستي چه چيز مي تواند جاذبه خاك را بشكند و ما را از اين سياره كوچك به معلق بي كرانه ها ببرد ؟ چگونه مي توان جاودانه شد و حصار زندگي و ترس از مرگ را شكست و از هر دو فراتر رفت؟ چگونه ؟

سرچشمه آن رنج آسماني كه امن ابدي را ارزاني مي دارد كجاست ؟

آيا ما از حقيقت وجود خود غافل شده ايم ؟به راستي كه:

 حقيقت زندگي عشق به خداست

و زندگي بي عشقش سرابي بيش نيست ، پس :

                        به نام معشوق حقيقي كه وفايش ازلي و ابديست !

** دكتر علي شريعتي **

با تشکر از مریم عزیزم

بنام خدا

توی جشن مدرسه تهرانی مدیر مدرسه خاطرات جالب از سفر زیارتی مشهد می گفت... مدیر مدرسه می گفت متاسفانه برای اسکان بچه ها رابط مربوطه هماهنگی های لازم را انجام نداده بود ... وقتی بچه ها به حسینه محل اسکان می رسند حدود 5 صبح متوجه می شوند که محل اسکان توسط دانشجویان شهر شیراز رزرو شده... بچه تا روشن شدن به ناچار در حیاط حسینه می مانند ...خیلی ها از خستگی در گوشه حیاط خوابشان می برد... ساعت 8 صبح مسئول حسینه با عجله به مسئول تربیتی بچه مراجعه می کند و می گوید از تاریخ تاسیس این حسینه کنسلی جا سابقه نداشته... ولی امروز از طرف دانشجویان شیراز تماس گرفته اند و رزروی جا را کنسل کرده اند...... فرزندان علی بن ابی طالب مورد عنایت خداوند و آقا امام رضا  قرار گرفتند... خاطره دوم مربوط به غذای حرم امام رضا یا همان غذای حضرتی است ... گویا از تهران طی هماهنگی مسولین قول می گیرند یک وعده غذایی را مهمان آشپزخانه حضرتی باشند...اما وقتی که مسئول تربیتی به آشپزخانه حضرتی مراجعه می کند به او می گویند : فقط می توانند دو عدد غذا به بچه ها بدهند.. در حالی که بچه ها چهل نفر بودند... به نا چار بچه ها به حسینه بر می گردند و نهار را غذایی ساده می خورند... نیمه های شب دو نفر از خادمین امام رضا به حسینه مراجعه می کنند... آنها می گویند درقرعه کشی مهمانی آشپزخانه... قرعه بنام  بچه های مدرسه تهرانی در آمده است ... و همه بچه ها فردا نهار مهمان امام رضا هستند... خادمین شخصا کارت های غذا را به دست بچه ها می دهند.. حتی کارت کسانی هم که خواب بودند را زیر باششان می گذارند... نکته جالب تر اینکه خیلی از بچه ها تنها یک قاشق از غذا خورده اند و بیشتر آنها غذا را در یخچال نگهداری کرده اند و برای خانواده شان آورده اند.... و این نیز گوشه ای از عنایت خداوند به فرزندان علی بن ابی طالب بود......